பிரகீத் எக்னெலிகொடா: நீதியைத் தேடும் தனிமைப் போராளிகள்
16 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகியும் உடல் கிடைக்கவில்லை — உண்மை தெரியாத மறைவுக்கு உண்மை மட்டுமே மருந்து
2010 ஜனவரி 24/25 அன்று மறைந்த ஊடகவியலாளர் பிரகீத் எக்னெலிகொடாவின் வழக்கு இன்றும் Trial-at-Bar-இல் தொடர்கிறது. அவரது மனைவி சந்தியா, சந்தருவான் சேனாதீரா, நந்தன வீரரத்ன ஆகியோரின் தொடர் எதிர்ப்பு மட்டுமே இந்த வழக்கை உயிரோடு வைத்திருக்கிறது. இலங்கையில் impunity-யின் அமைப்பு இன்னும் உடைக்கப்படவில்லை. ஒரு conviction கூட இல்லை.
2010 ஜனவரி 24/25 இரவு. லங்கா ஈநியூஸ் இணையதளத்துடன் தொடர்புடைய கார்ட்டூனிஸ்ட் மற்றும் அரசியல் பகுப்பாய்வாளர் பிரகீத் எக்னெலிகொடா தனது அலுவலகத்திலிருந்து வீடு திரும்பும் வழியில் மறைந்தார். 16 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகியும் அவரது உடல் கிடைக்கவில்லை. அவரது மனைவி சந்தியா எக்னெலிகொடா, லங்கா ஈநியூஸ் ஆசிரியர் சந்தருவான் சேனாதீரா மற்றும் நந்தன வீரரத்ன ஆகியோரின் தொடர் எதிர்ப்பு மட்டுமே இன்று அவரை "உயிரோடு" வைத்திருக்கிறது.
G.W. Adams எழுதிய "The Curious Case of Prageeth Ekneligoda and the Lonely Survivors of Defiance" என்ற சமீபத்திய கட்டுரை இந்த மூவரின் தனிமையான போராட்டத்தை உணர்ச்சிகரமாகப் பதிவு செய்கிறது. மரணத்தைவிடக் கொடூரமானது enforced disappearance என்பதை அவர் சுட்டுகிறார். மரணத்துக்கு சடங்கு உண்டு; உண்மை தெரியாத மறைவுக்கு உண்மை மட்டுமே மருந்து. ஆனால் இலங்கையில் அந்த உண்மை தொடர்ந்து மறைக்கப்படுகிறது.
பிரகீத் எக்னெலிகொடா 2010 ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கு முன்னர் சரத் பொன்சேகாவுக்கு ஆதரவாக எழுதியவர். ராஜபக்சே ஆட்சியின் காலத்தில் பத்திரிகையாளர்கள் மீதான தாக்குதல்களின் உச்சத்தில் அவர் மறைக்கப்பட்டார். 2015-ல் CID விசாரணை தொடங்கியது. இராணுவ உளவுப் பிரிவைச் சேர்ந்த ஒன்பது அதிகாரிகள் மீது குற்றச்சாட்டு பதிவு செய்யப்பட்டது. Trial-at-Bar நீதிமன்றத்தில் வழக்கு நடைபெற்று வருகிறது. 2026 மே மாதம் தலைமை நீதிபதி மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட நிரந்தர பெஞ்சை நியமித்துள்ளார். ஆனாலும் தாமதங்கள், நீதிபதி பற்றாக்குறை, சாட்சிகளுக்கு அச்சுறுத்தல் ஆகியவை தொடர்கின்றன.
சந்தியாவின் தனிமைப் போர்
சந்தியா எக்னெலிகொடா இந்த வழக்கின் மிகப் பெரிய சின்னம். கருப்பு உடை, தலை மழித்தல், "காளி அம்மா" உருவகம் — இவை வெறும் துயரத்தின் வெளிப்பாடல்ல; ஆயுதமாக்கப்பட்ட துக்கம். அவர் சர்வதேச அரங்கில் இலங்கையின் impunity கலாச்சாரத்தை அம்பலப்படுத்தினார். ஆனால் வீட்டில் அவர் இன்னும் தனியாள். மரண அச்சுறுத்தல்கள் இன்றும் வருகின்றன.
சந்தருவான் மற்றும் நந்தன — இருவரும் பிரகீத்துடன் ஒரே "நெருப்பில்" உருவான சக ஊடகவியலாளர்கள். அவர்களது எழுத்துகளும் எதிர்ப்பும் இன்றும் தொடர்கின்றன. ஆனால் இலங்கை சமூகம் அவர்களைப் பெரிதும் தனிமைப்படுத்தியுள்ளது.
மரணத்தைவிடக் கொடூரமானது enforced disappearance — மரணத்துக்கு சடங்கு உண்டு; உண்மை தெரியாத மறைவுக்கு உண்மை மட்டுமே மருந்து.
இலங்கையில் 2005–2015 காலகட்டத்தில் பத்திரிகையாளர்கள் மீதான கொலைகள், மறைப்புகள் ஏராளம். இதுவரை ஒரு வழக்கிலும் முழுமையான தண்டனை இல்லை. 2015–19 யாப்பாளனய ஆட்சியும் இந்த வழக்கில் முழு நீதியை வழங்கத் தவறியது. 2024-க்குப் பிறகு வந்துள்ள தற்போதைய அரசும் இந்த வழக்கை litmus test-ஆக எதிர்கொள்கிறது.
G.W. Adams சொல்வது போல், "Life can only be understood looking backward — but it must be lived forward" (கீர்க்கெகார்ட்). பின்னோக்கி பார்க்கும்போது impunity-யின் வேர்கள் தெரிகின்றன. முன்னோக்கி செல்ல நீதி அவசியம்.
பிரகீத் எக்னெலிகொடாவின் மறைவு வெறும் ஒரு தனிநபர் வழக்கல்ல. இலங்கையின் ஜனநாயகத்தின், பேச்சுரிமையின், மனித உரிமைகளின் நிலையைச் சோதிக்கும் வழக்கு. சந்தியா, சந்தருவான், நந்தன போன்ற "lonely survivors" இன்னும் தொடர்கிறார்கள். அவர்களுக்கு ஆதரவு கொடுப்பது நமது பொறுப்பு.
உண்மை வெளியாகும் வரை, பிரகீத் எக்னெலிகொடா மறையவில்லை. அவரது குரல் இன்னும் ஒலிக்கிறது.
srilankabrief.org → முழு கட்டுரை வாசிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள்
0 Comments