வியாபாரமாக்கப்படும் விடுதலை உணர்வு
போராளிகளும் சீமானின் அரசியலும் — தமிழ்நாட்டு அரசியல் சந்தையில் விற்பனையாகும் ஈழத் தியாகம்
முள்ளிவாய்க்கால் வலியைச் சுமந்த, உடல்-மன வடுக்களுடன் வாழும் போராளிகள் — குறிப்பாக மகளிர் போராளிகள் — சீமானுக்கு ஆதரவு கொடுப்பது பலருக்கும் குழப்பத்தையும் வேதனையையும் ஏற்படுத்துகிறது. இதன் பின்னணியில் உள்ள அரசியலை நேர்மையாகப் பகுப்பாய்வு செய்கிறேன்.
இது மிகவும் முக்கியமான, கசப்பான கேள்வி. சீமான் தமிழ்த்தேசிய உணர்ச்சியை மிகத் தீவிரமாக, உணர்ச்சிமயமாகப் பேசுகிறார். "ஈழம்", "பிரபாகரன்", "முள்ளிவாய்க்கால்" போன்ற சொற்களை தொடர்ந்து உயர்த்திப் பேசுகிறார். மயூரி இல்லம், மகளிர் படையணி, தியாகிகள் ஆகியவற்றை கவர்ச்சியும் உணர்ச்சியும்மிக்க முறையில் நினைவுகூர்கிறார். இது வலியைச் சுமந்த போராளிகளுக்கு உணர்ச்சி ஆறுதல் கொடுக்கிறது. "எங்கள் வலியை யாராவது பேசுகிறார்கள்" என்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. இது அரசியல் ரீதியாக மிகவும் பலவீனமானாலும், உணர்ச்சி ரீதியாக மிகவும் சக்தி வாய்ந்தது.
இதற்கு பின்னால் உள்ள அரசியல் காரணங்களை நோக்கினால், சீமான் தமிழ்நாட்டில் தனது வாக்கு வங்கியை — குறிப்பாக இளம், உணர்ச்சிவயப்பட்ட தமிழ் தேசிய வாக்குகளை — உருவாக்க வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறார் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஈழ வலியை உணர்ச்சி மூலதனமாக பயன்படுத்துகிறார். இதை இன்னொரு விதமாக சொல்வதானால் — தமிழ்நாட்டு அரசியல் சந்தையில் வியாபாரமாக்கப்படும் ஈழத் தியாகம் என்ற முடிவுக்கே வர முடியும்.
பல போராளிகள், குறிப்பாக புலம்பெயர் நாடுகளில் வாழ்பவர்கள், அரசியல் ரீதியாக தனிமைப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் உள்ளனர். முக்கிய தமிழ் கட்சிகள் — திமுக, அதிமுக, விஜய் — ஈழப் பிரச்சினையை வெறும் "உணர்ச்சி" அல்லது "வாக்கு" அரசியலாக மட்டுமே பயன்படுத்துகின்றன. இந்தச் சூழலில் சீமான் ஒரே தீவிரக் குரலாகத் தெரிகிறார். சில போராளிகளும் ஆதரவாளர்களும் தங்களது அடையாளத்தை இழக்காமல் இருக்கவும், "நாங்கள் இன்னும் உயிரோடு இருக்கிறோம்" என்ற செய்தியை சொல்லவும் சீமானைப் பயன்படுத்துகின்றனர். சில சந்தர்ப்பங்களில் புலம்பெயர் நிதி, அரசியல் அங்கீகாரம், பொது மேடைகள் ஆகியவையும் இந்த ஆதரவுக்குப் பின்னால் இருக்கலாம்.
ஆனால் இதில் உள்ள கசப்பான யதார்த்தம் என்னவென்றால் — சீமான் ஈழ விடுதலையை உண்மையில் நடைமுறைப்படுத்தும் அரசியல் சக்தி இல்லை.
சீமான் தமிழ்நாட்டு அரசியலில் ஒரு உணர்ச்சி அலையை உருவாக்குபவர் மட்டுமே. சர்வதேச அரசியல், புவிசார் நலன்கள், இராஜதந்திரம் ஆகியவற்றில் அவருக்கு ஆழமான புரிதல் இல்லை. ஈழத் தமிழர்களின் உண்மையான வலியை — மீள்குடியேற்றம், காணாமல் போனோர், மறுவாழ்வு, பொருளாதாரம் — தீர்க்கும் திட்டங்கள் அவரிடம் இல்லை. ஆனாலும், வலியைச் சுமந்த போராளிகள் தங்கள் வலியை உணர்ச்சி அரசியலுக்கு விற்பனை செய்யும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றனர் என்பதே கசக்கும் உண்மை.
2009ஆம் ஆண்டு போரின் இறுதிக் கட்டத்தில், மயூரி இல்லம் ஒரு சின்னமாக மாறியது. ஏற்கனவே போரில் காயமடைந்து, உடல்-மன வடுக்களுடன் வாழ்ந்த அந்தப் பெண்கள், இறுதிப் போரில் மிகக் கொடூரமான பாலியல் வன்முறை, சித்திரவதை மற்றும் படுகொலைகளுக்கு ஆளானார்கள். சர்வதேச அறிக்கைகள், சாட்சியங்கள், புகைப்படங்கள் — அனைத்தும் இந்தக் கொடுமையைப் பதிவு செய்துள்ளன. பெரும்பாலானோர் இறுதிப் போரில் சிக்கினர். சரணடைந்த பெண் போராளிகள் பலருக்கு பாலியல் வன்கொடுமை, கொடூரமான சித்திரவதை, படுகொலை ஆகியவை நடைபெற்றதாக Channel 4, UN reports, ITJP ஆகிய சர்வதேச ஆவணங்கள் வெளியாகியுள்ளன.
இன்று, அந்த அதே வலியைச் சுமந்த சில போராளிகள் சீமான் என்ற அரசியல் வாதிக்கு பகிரங்க ஆதரவு கொடுப்பதைப் பார்க்கும்போது, இதயம் பதைக்கிறது. இது ஒரு வகை உணர்ச்சி வியாபாரமே அன்றி வேறொன்றுமில்லை. ஒரு பக்கம் போராளிகளின் தனிமை மற்றும் அங்கீகாரத்தேவை, மறுபக்கம் சீமானின் தமிழ்நாட்டு அரசியல் தேவை — இவை இரண்டும் சந்திக்கும் இடம் இது. இந்த ஆதரவின் பின்னால் உள்ளது உணர்ச்சி அரசியலின் சுரண்டல் என்பதே பல மூத்த தமிழீழ தேசிய சக்திகளின் கருத்தாக இருக்கிறது.
உண்மையான மரியாதை என்பது போராளிகளின் வலியை உணர்ச்சி மூலதனமாக பயன்படுத்துவது அல்ல. அவர்களின் தியாகத்தை அறிவியல், மூலோபாயம், நீண்டகால அரசியல் ஆகியவற்றின் ஊடாக நீதி கோருவது. ஈழ விடுதலையை உணர்ச்சி அரசியலிலிருந்து விடுவித்து, தத்துவ ரீதியான ஆழம் கொண்ட அரசியலாக மாற்றுவது. இந்த விமர்சனங்களை சீமான் ஆதரவாளர்கள் ஏற்றுக்கொள்வார்களா அல்லது சுயபரிசோதனையாக எடுத்துக்கொள்வார்களா என்பது எம்மிடம் இருக்கும் வினாவாகும்.
விடுதலை உணர்வை வியாபாரமாக்குவது, மயூரி இல்லப் போராளிகள் உள்ளிட்டவர்களின் இரத்தத்தை இரண்டாவது முறையும் கொட்டுவதற்குச் சமம்.
உண்மையான தியாகிகளுக்குச் செய்யும் மரியாதை என்பது, அவர்களின் வலியை உணர்ச்சி அலையாக அல்ல, வரலாற்றுப் பாடமாக மாற்றி, புதிய அறிவியல் அரசியலை உருவாக்குவதில்தான் இருக்கிறது. ஈழத் தமிழ் மக்கள் இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொள்ளும் நாளே, உண்மையான முன்னேற்றத்தின் தொடக்கமாக இருக்கும்.
வலியை வரலாற்றுப் பாடமாக மாற்றுவதே — உண்மையான நினைவேந்தல்.
0 Comments