பாஸ்போர்ட்டுகளுக்குள் சிறைப்படுகிறதா பரதநாட்டியம்? — மைத்ரேயி ராமகிருஷ்ணனின் பிரகடனமும் பண்பாட்டு எல்லைவாதப் போலித்தனமும்!
ஹாலிவுட் நடிகை மைத்ரேயி ராமகிருஷ்ணன் நெட்ஃபிளிக்ஸ் (Netflix) சர்வதேசத் தளத்தில் வெளியாகியுள்ள 'Best of the Best' திரைப்படத்தில் பரதநாட்டியம் ஆடியதைத் தொடர்ந்து, "தென்னிந்தியக் கலையான பரதநாட்டியத்தை இந்தியர் அல்லாத ஒருவர் எப்படி ஆட முடியும்?" என்று சில குறுகிய வட்டாரங்களில் இருந்து எழும் விமர்சனங்கள், தீவிரமான வரலாற்று மற்றும் சித்தாந்த ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டியவையாகும். இத்தகைய வாதங்கள், பண்பாடு (Culture) என்பது நவீன புவிசார் அரசியல் எல்லைகளுக்குள் (Geopolitical Borders) சிறைப்பட்டு வாழும் ஒன்று என்ற தவறான புரிதலில் இருந்தும், ஒரு தேசிய இனத்தின் கலை வடிவத்தின் மீது செலுத்தப்படும் நவீனப் பண்பாட்டு மேலாதிக்க மனநிலையில் (Cultural Hegemony) இருந்தும் முளைக்கின்றன. வரலாற்று ரீதியாக, பரதநாட்டியம் என்பது வெறும் 'இந்தியக் குடியரசுக்கு' சொந்தமான ஒரு பிராந்தியக் கலை வடிவம் அல்ல; அது மொழியினாலும், பக்தி இயக்க மரபுகளினாலும், சோழர் காலத்துக் கோயில் கட்டடக் கலை மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்புகளினாலும் பிணைக்கப்பட்ட ஒட்டுமொத்தத் தமிழினத்தின் பூர்வீக அடையாளக் குறியீடாகும். இந்தியக் குடியரசு என்ற அரசியல் கட்டமைப்பு உருவாவதற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே, தமிழ் மொழியைத் தங்களின் உயிர்நாடியாகக் கொண்ட ஈழத்து மண்ணிலும் பரதநாட்டியம் என்பது ஈழத்தமிழர்களின் வாழ்வியலோடும் வழிபாட்டு மரபுகளோடும் இரண்டறக் கலந்த ஒன்றாகவே விளங்கி வந்துள்ளது.
வரலாற்று மற்றும் இலக்கியச் சான்றுகளின் அடிப்படையில் பார்க்கும்போது, இலங்கைத்தீவில் பரதநாட்டியத்திற்கான மரபு என்பது மிக நீண்ட தொன்மையைக் கொண்டது. யாழ்ப்பாணத்து நல்லூர் அரசவைகளிலும், முற்குகர் மற்றும் வன்னிய மன்னர்களின் காலத்திலும் பரதநாட்டியக் கலைவடிவம் வளர்க்கப்பட்டதற்கான இலக்கியப் பதிவுகளும், திருக்கோணேஸ்வரம், திருக்கேதீஸ்வரம் போன்ற பூர்வீகத் தமிழ் ஆலயங்களில் இக்கலைசார் சிற்ப வடிவங்களும் இன்றும் சாட்சியாக நிலைபெற்றுள்ளன. முப்பதாண்டுகால ஆயுதப் போராட்டக் காலத்திலும், கட்டமைக்கப்பட்ட இனப்படுகொலைகளுக்கு மத்தியிலும், ஈழத்தமிழினம் தனது மொழிசார் இறையாண்மையைப் பாதுகாத்த அதே தார்மீக பலத்துடன், தங்களின் நுண்கலை நிறுவனங்கள் (Fine Arts Institutions) மற்றும் பல்கலைக்கழகங்களின் ஊடாகப் பரதநாட்டியக் கலையையும் அதன் தூய மரபுகளையும் சிதையாமல் பாதுகாத்து வந்துள்ளது. எனவே, உலகளவில் புகழ்பெற்ற ஒரு தமிழ் ஈழப் பெண், சர்வதேசத் திரை மேடையில் இக்கலையை ஆடுவதை "இந்தியர் அல்லாதவர்" என்ற ஒற்றை வரியைக் கொண்டு நிராகரிக்க முயல்வது, ஒடுக்கப்பட்ட ஒரு தேசிய இனத்தின் பண்பாட்டுத் தகைமையையும் தார்மீக உரிமையையும் திட்டமிட்டுப் பறிக்கும் ஒரு நவீன ஆக்கிரமிப்புச் சிந்தனையாகும்.
மேலும், இந்தப் பண்பாட்டு விவாதம் என்பது உலகளாவிய பல்லினக் கலாசாரச் சூழலில் (Multiculturalism) கலைகள் எவ்வாறு உலகமயமாக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோட்பாட்டுடன் தொடர்புடையது. 'கேம் ஆஃப் த்ரோன்ஸ்' போன்ற மேற்கத்தியத் தொடர்களின் பெயர்களை உச்சரிக்க முடிந்த உலக வாசகப்பரப்பிற்கு முன்னால், "எனது பெயர் மைத்ரேயி ராமகிருஷ்ணன், எனது அடையாளம் தமிழ் ஈழம்" என்று துணிவோடு பிரகடனம் செய்யும் ஒரு புலம்பெயர் இளம்பெண், உலகப் பொதுவெளியில் தமிழரின் பாரம்பரியக் கலையை முன்னிறுத்துவது ஒட்டுமொத்தத் தமிழினத்திற்கும் கூட்டுப் பெருமிதத்தைத் தர வேண்டிய ஒன்றாகும். தென்னிலங்கைப் பேரினவாதம் ஈழத்தமிழர்களின் பூர்வீக நிலங்களையும் வழிபாட்டுத் தலங்களையும் ஆக்கிரமித்து, அவர்களின் பண்பாட்டு அடையாளத்தையே அழிக்க முயலும் 'பண்பாட்டு இனப்படுகொலை' (Cultural Genocide) மூலோபாயத்தைக் கையாண்டு வரும் தற்போதையச் சூழலில், மைத்ரேயி போன்ற ஆளுமைகள் சர்வதேசத் தளங்களில் தங்களின் கலைசார் தன்னுரிமையை (Cultural Autonomy) நிலைநிறுத்துவது ஒரு மிக முதன்மையான மென்-அதிகார (Soft Power) எதிர்ப்பாகும். தற்போதைய நாடாளுமன்றத் தேர்தல் வேளையில் இலங்கைத் தமிழரசுக்கட்சி (ITAK) உள்ளிட்ட பிரதான கட்சிகளின் உட்கட்சிப் பிளவுகளாலும், வாக்கு வங்கிச் சிதறல்களாலும் தமிழ் அரசியல் களம் பலவீனப்பட்டு நின்றாலும், உலக அரங்கில் தமிழ்த் தேசத்தின் கூட்டு இருப்பை இத்தகைய கலை வடிவங்கள் உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்க உதவுகின்றன.
பரதநாட்டியம் என்பது நவீன பாஸ்போர்ட்டுகளாலோ அல்லது குடியுரிமைச் சான்றிதழ்களாலோ வரையறுக்கப்படும் எல்லைகளுக்கு அப்பாற்பட்டது; அது ஒட்டுமொத்த உலகளாவிய தமிழினத்தின் தார்மீகச் சொத்தாகும்.
முடிவாக, உலகளாவிய தமிழ்த் தேசிய அரசியல் மற்றும் பண்பாட்டுக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் நாம் உள்வாங்க வேண்டிய உண்மை என்னவெனில், கலைகளின் மீதான எல்லைக் கட்டுப்பாடுகள் என்பது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குரல்களை ஒடுக்குவதற்கே பயன்படும். பரதநாட்டியம் என்பது நவீன பாஸ்போர்ட்டுகளாலோ அல்லது குடியுரிமைச் சான்றிதழ்களாலோ வரையறுக்கப்படும் எல்லைகளுக்கு அப்பாற்பட்டது; அது தமிழைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டு, அதன் வழிபாட்டு மற்றும் வரலாற்று மரபுகளைத் தாங்கி நிற்கும் ஒட்டுமொத்த உலகளாவிய தமிழினத்தின் தார்மீகச் சொத்தாகும். மைத்ரேயி ராமகிருஷ்ணனின் இந்தத் தீர்க்கமான கலைப்பயணத்தையும், பண்பாட்டு மேலாதிக்கத்திற்கு எதிராகத் தமிழ்நாட்டின் வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் வழங்கி வரும் தகுந்த பதிலடிகளையும் எழுகை இதழின் ஊடாக தத்துவார்த்த ரீதியாக ஆவணப்படுத்துவது ஈழத்தமிழினத்தின் தார்மீகப் பொறுப்பாகும். ஜனாதிபதி அனுரகுமார திசாநாயக்கவின் புதிய அரசாங்கமும், தெற்கின் வர்க்க இடதுசாரிகளும் தமிழ் மக்களின் தேசிய இனப் பிரச்சினையை வெறும் சலுகை அரசியலாகச் சுருக்க முயலும் இந்நாட்களில், குறுகிய பிராந்திய எல்லைகளைக் கடந்து, உலக அரங்கில் தமிழ்த் தேசத்தின் கலைசார் இறையாண்மையையும் தார்மீக உரிமைகளையும் சித்தாந்தத் தெளிவோடு பாதுகாப்பதே காலத்தின் அவசியத் தேவையாகும்.
குறுகிய பிராந்திய எல்லைகளைக் கடந்து, உலக அரங்கில் தமிழ்த் தேசத்தின் கலைசார் இறையாண்மையையும் தார்மீக உரிமைகளையும் சித்தாந்தத் தெளிவோடு பாதுகாப்பதே காலத்தின் அவசியத் தேவையாகும்.
0 Comments