யாழ் நிலத்தில் 'தலித்' அரசியல்: பின்நவீனத்துவ முகமூடியும் புதுடெல்லியின் உளவுத்துறைக் கோட்பாடும்!
பண்பாட்டு ஏகாதிபத்தியமும் இறக்குமதிச் சொல்லாடல்களும்: ஈழத் தமிழ்த் தேசியத்திற்குள் 'தலித்' அரசியலைப் புகுத்துவதன் புவிசார் சதி!
ஈழத் தமிழர்களின் தேசிய விடுதலைப் போராட்டம் என்பது வெறும் நிலத்திற்கான யுத்தம் மட்டுமல்ல; அது தன்மண்ணின் தனித்துவமான அடையாளங்கள், மொழிசார் விழுமியங்கள் மற்றும் பண்பாட்டுக் கூறுகளைப் பாதுகாப்பதற்கான உன்னதப் பயணமுமாகும். உலகளாவிய நவதாராளவாதச் சூழலில், ஒடுக்கப்பட்ட தேசங்களின் இறையாண்மையைக் கருத்தியல் ரீதியாகச் சிதைக்கப் பின்நவீனத்துவக் கோட்பாடுகள் ஒரு முக்கியக் கருவியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. அந்த வகையில், ஈழத் தமிழ்ச் சமூகத்தின் வரலாற்றுப் பண்பாட்டு அடையாளங்களுக்குள் ஒருபோதும் இல்லாத 'தலித்' என்ற சொல்லாடலை, அண்மைக்காலமாகப் பின்நவீனத்துவ முற்போக்கு என்ற போர்வையில் சிலர் திட்டமிட்டே விதைக்க முற்படுகிறார்கள். இப்புதிய சொல்லாடல் இறக்குமதியின் பின்னாலுள்ள புவிசார் அரசியல் சதிகளையும், அதற்கு எதிராக எமது விடுதலை இயக்கம் கொண்டிருந்த தத்துவார்த்தத் தெளிவையும் நாம் ஆழமாக அலச வேண்டியுள்ளது.
வரலாற்று ரீதியாக, 'தலித்' என்ற சொல் மராட்டிய மற்றும் இந்தியச் சூழலில், அங்குள்ள பிராந்தியச் சாதிய ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிராக உருவான ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் சொல்லாடலாகும். ஆனால், ஈழத்துச் சாதிய எதிர்ப்புப் போராட்டம் என்பது முற்றிலும் மாறுபட்ட நிலப்பரப்பு, வர்க்கச் சூழல் மற்றும் சமூகப் பரிணாமங்களைக் கொண்டது. ஈழத்தில் யாழ்ப்பாணத்துச் சாதிய மேலாதிக்கத்திற்கு எதிராகக் காத்திரமான போராட்டங்கள் நிகழ்ந்த காலங்களில் 'தாழ்த்தப்பட்டோர்', 'ஒடுக்கப்பட்டோர்' அல்லது சாதிய எதிர்ப்பு இலக்கியப் பிதாமகர் கே. டானியல் பயன்படுத்திய 'பஞ்சமர்' என்ற சொல்லாடல்களே மண்ணின் மொழியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன. இந்த யதார்த்தத்தை நிராகரித்துவிட்டு, இந்தியச் சூழலுக்குரிய ஒரு சொல்லை இங்கு பலவந்தமாகப் புகுத்துவதன் பின்னணியில் பிராந்தியப் புலனாய்வு அமைப்புகளின் (குறிப்பாக RAW) மிக நுட்பமான பிரித்தாளும் சூழ்ச்சிக் கோட்பாடு (Divide and Rule Strategy) ஒளிந்துள்ளது. ஈழத் தமிழர்களைத் 'தமிழ்த்தேசியம்' என்ற ஒற்றைப் பெரும் தார்மீகத் திரட்சிக்குள் இணையவிடாமல், சாதியக் துண்டுகளாக உடைத்து, அதன் மூலம் தாயகக் கோட்பாட்டின் தார்மீகப் பலத்தைக் குலைப்பதே இந்த உளவு அமைப்புகளின் இறுதி இலக்காகும்.
இங்குதான் நாம் ஒரு முக்கிய வரலாற்றுப் புள்ளியை உற்றுநோக்க வேண்டும். ஈழத்து அரசியல் பரப்பில் இயங்கிய ஏனைய தமிழ் இயக்கங்கள் (EPRLF, PLOTE, EROS) ஏன் இச்சொல்லாடலை முன்னிறுத்தாமல் மௌனம் காத்தன? மார்க்சியம் பேசிக்கொண்ட இக்கூட்டு இயக்கங்கள், சாதியச் சிக்கலை ஒரு தனித்துவமான ஒடுக்குமுறையாக அணுகத் தவறின. அவர்கள் அதனை வெறும் "வர்க்க முரண்பாட்டின்" (Class Contradiction) ஒரு பகுதியாக மட்டுமே சுருக்கிப் பார்த்த வர்க்கச் சுருக்கக் (Class Reductionism) குறைபாட்டைக் கொண்டிருந்தனர். அதைவிட முக்கியமாக, 1987-க்குப் பின் இந்திய ஆதிக்கக் கட்டமைப்பிற்குள் தங்களை அடகுவைத்த இவ்வியக்கங்கள், தங்களின் சொந்த அமைப்புகளுக்குள் இருந்த சாதியப் படிநிலைகளைத் தகர்க்கும் ஆளுமையின்றி மௌனம் காத்தன.
தற்போதைய சூழலில், கடந்த காலத்தில் சிதைந்துபோன இதே மாற்று இயக்கங்களின் எச்சங்களும், அவர்களின் பின்நவீனத்துவ வாரிசுகளுமே இச்சொல்லாடலை மிகத் தீவிரமாகத் தூக்கிப்பிடிக்கின்றனர். தங்களின் வரலாற்றுத் துரோகங்களையும், ஒட்டுக் குழு அரசியலையும் மூடிமறைக்க முற்படும் இவர்கள், விடுதலைப் புலிகளை ஒரு 'மேல்குடி' இயக்கமாகச் சித்தரித்துக் குற்றக்கூண்டில் நிறுத்த முற்படுகின்றனர். இதன் மூலம், ஈழ மண்ணில் மீண்டும் ஒருமுறை சாதிய மோதல்களையும், உட்பிரிவுகளையும் செயற்கையாக உருவாக்கி, தமிழ் தேசியம் என்ற கூட்டு அரணை உடைப்பதே இவர்களின் மறைமுக நோக்கமாகும். எதிரியின் ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிராக ஒன்றுபட்டு நிற்கும் ஒரு சமூகத்தை, உள்நாட்டுச் சாதிய யுத்தத்திற்குள் தள்ளி அழிக்கும் இந்த நயவஞ்சக அரசியலை நாம் அடையாளம் காண வேண்டியுள்ளது.
ஈழத் தமிழர்களைத் 'தமிழ்த்தேசியம்' என்ற ஒற்றைப் பெரும் தார்மீகத் திரட்சிக்குள் இணையவிடாமல், சாதியக் துண்டுகளாக உடைப்பதே உளவு அமைப்புகளின் இறுதி இலக்காகும்.
இந்த இறக்குமதிச் சொல்லாடல்களையும் ஏனைய இயக்கங்களின் தத்துவார்த்த பலவீனங்களையும் கடந்து, மக்கள் இயக்கமாகப் பரிணமித்த தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பு இதுகுறித்து மிகத் தெளிவான, சமரசமற்ற ஒரு நிலைப்பாட்டைக் கொண்டிருந்தது. விடுதலைப் புலிகள் சாதியச் சிக்கலை வெறும் வெற்றுப் பேச்சாகவோ அல்லது இறக்குமதி செய்யப்பட்ட தத்துவங்களாகவோ அணுகவில்லை; மாறாக, அவர்கள் அதனை நடைமுறைப் பூர்வமாகத் தகர்த்தெறிந்தனர். எமது தேசியத் தலைவர் மேதகு வே. பிரபாகரன் அவர்கள், ஈழத் தமிழ்ச் சமூகத்தை "களவடிவமைக்கப்பட்ட சமூகத் திரட்சி" (The Culturally Anchored Social Synthesis) என்ற உன்னதப் புள்ளிக்கு உயர்த்தினார். போர்க்களத்தில் சாதி, மதப் பாகுபாடுகளை அடியோடு ஒழித்ததுடன், கட்டாயச் சாதி ஒழிப்புச் சட்டங்கள், சீர்திருத்தத் திருமணங்கள் மற்றும் எளிய மக்களின் அதிகாரப் பங்களிப்பு ஆகியவற்றின் மூலம் சாதியற்ற ஒரு புதிய தமிழீழச் சமூகத்தின் மாதிரியை நடைமுறையில் சாத்தியமாக்கிக் காட்டினார். தலைவர் உருவாக்கிய அந்தத் தார்மீகக் கட்டமைப்பில் 'தலித்' என்றோ 'மேல்குடி' என்றோ பிரிக்கப்பட முடியாதபடி, அனைவரும் "தமிழர்" என்ற ஒற்றை இறையாண்மை மிக்க தேசிய அடையாளத்திற்குள் உருகிணைக்கப்பட்டனர்.
சுருக்கமாகக் கூறின், ஈழத் தமிழர்களிடையே இன்று விதைக்கப்படும் 'தலித்' என்ற சொல்லாடல், சமூகச் சீர்திருத்தத்திற்கான குரல் அல்ல; அது ஒரு பிராந்திய ஏகாதிபத்தியத்தின் கருத்தியல் ஆக்கிரமிப்பு. எமது தாயக நிலத்தில் சாதியப் பாகுபாடுகள் இன்னும் முழுமையாக ஒழியவில்லை என்பது உண்மையே எனினும், அதற்கான தீர்வை எமது சொந்த மண்ணின் வரலாற்றுப் படிப்பினைகளிலிருந்தும், மாவீரர்கள் சிந்திய குருதியின் வழியிலிருந்தும், தலைவரின் தத்துவார்த்த ஒழுக்கத்திலிருந்தும் மட்டுமே நாம் கண்டடைய முடியும். இறக்குமதிச் சொற்களின் மூலம் எமது கூட்டு நினைவுகளைச் சிதைக்கத் துடிக்கும் புவிசார் சதி வலைகளை அறுத்தெறிந்து, "களவடிவமைக்கப்பட்ட சமூகத் திரட்சியை" நோக்கி முன்னோக்கி நகர்வதே ஒவ்வொரு கொள்கைவாதியினதும் வரலாற்றுப் பொறுப்பாகும்.
இறக்குமதிச் சொற்களின் மூலம் எமது கூட்டு நினைவுகளைச் சிதைக்கத் துடிக்கும் புவிசார் சதி வலைகளை அறுத்தெறிந்து, "களவடிவமைக்கப்பட்ட சமூகத் திரட்சியை" நோக்கி முன்னோக்கி நகர்வதே ஒவ்வொரு கொள்கைவாதியினதும் வரலாற்றுப் பொறுப்பாகும்.
0 Comments