அரசியல் பகுப்பாய்வு

மாகாணசபை தேர்தல் அறிவிப்பில்லாத நிலையில், முதல்வர் வேட்பாளர் விவாதம் சொல்லவரும் செய்தி என்ன?

✍ கிருஸ்ணா அம்பலவாணர் | ஈழத்தமிழன் | திராவிடத் தமிழ்த்தேசிய சிந்தனையாளன்

இலங்கை அரசாங்கம் மாகாணசபைத் தேர்தல்களை நடத்துவது குறித்து எந்தவொரு உத்தியோகபூர்வமான முடிவையும் எடுக்காமல் திட்டமிட்டே காலத்தை இழுத்தடித்து வரும் தற்போதைய சூழல், ஒற்றையாட்சி அரசமைப்பின் உட்சுவர் பலவீனங்களை மீண்டும் நிரூபித்துள்ளது.

இந்திய-இலங்கை ஒப்பந்தத்தின் (Indo-Lanka Accord 1987) வழி பெறப்பட்ட 13வது திருத்தச் சட்டமும், அதன் கீழான மாகாணசபை முறைமையும் தமிழ் மக்களின் தேசியப் பிரச்சினைக்கோ அல்லது தன்னாட்சி உரிமைக்கோ ஒருபோதும் ஒரு நியாயமான தத்துவார்த்தத் தீர்வாகாது என்பது ஈழத்தமிழ் அரசியல் பரப்பில் நீண்டகாலமாக நிறுவப்பட்ட ஒரு உண்மையாகும். இருக்கும் அரைகுறை அதிகாரங்களைக் கூடப் பயன்படுத்த முடியாதபடி, கொழும்பு மையவாத அரசு ஆளுநர்களின் (Governors) நேரடி அதிகாரக் குடையின் கீழ் மாகாணங்களை ஒரு முடக்கப்பட்ட நிர்வாகப் பிரிவாகவே வைத்துள்ளது. இத்தகையதொரு தத்துவார்த்த வறட்சியும், நடைமுறை நிர்வாக முடக்கமும் நிலவும் ஒரு புறநிலைச் சூழலில், இல்லாத ஒரு சபைக்கும், இன்னும் அறிவிக்கப்படாத ஒரு தேர்தலுக்கும் தமிழ் அரசியல் கட்சிகளுக்குள் "அடுத்த முதலமைச்சர் வேட்பாளர் யார்?" என்ற விவாதம் மிகத் தீவிரமாக விவாதிக்கப்படுவது, ஈழத்தமிழர் அரசியலின் தற்போதைய அவல நிலையை அப்பட்டமாகத் தோலுரித்துக் காட்டுகிறது. இது தமிழ் அரசியல் பரப்பில் நிலவும் தத்துவார்த்த வறுமையின் உச்சக்கட்ட அடையாளமாகும்.

மாகாணசபைத் தேர்தல் தொடர்பாக நடைபெற்ற அரசியல் தரப்பினரின் கலந்துரையாடல்

இல்லாத நாற்காலிக்கு தங்களுக்குள் சண்டையிட்டு, ஒட்டுமொத்த இனத்தின் கூட்டுப் பலத்தையும் கேலிக்கூத்தாக்குகின்றனர்.

தேர்தல் அறிவிப்பே இல்லாத நிலையில் முன்னெடுக்கப்படும் இந்த மாகாணசபை முதல்வர் வேட்பாளர் விவாதம் தமிழ் மக்களுக்கு இரண்டு ஆபத்தான செய்திகளைச் சத்தமாக உணர்த்துகிறது. முதலாவதாக, தாயகத்தில் தமிழ் மக்கள் எதிர்நோக்கும் மிகக் கடுமையான வாழ்வாதார நெருக்கடிகள், பௌத்தமயமாக்கல் என்ற பெயரில் நடக்கும் திட்டமிட்ட நில ஆக்கிரமிப்புகள், கட்டமைப்பு ரீதியான ஒடுக்குமுறைகள் போன்ற எரியும் பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ளத் தவறிய தமிழ் அரசியல் தலைமைகள், தங்களின் மூலோபாயத் தோல்விகளை (Strategic Failures) மூடிமறைப்பதற்கும், மக்களின் கவனத்தைத் திசைதிருப்புவதற்கும் இவ்வாறான போலியான ‘அதிகார மாயைகளை’ (Political Illusions) உற்பத்தி செய்கிறார்கள். இரண்டாவதாக, இந்த விவாதமானது கொள்கைப்பிடிப்பற்ற சில தனிநபர்களின் தணியாத பதவி மோகத்தையும், தத்துவார்த்தமற்ற சுயநல அரசியலையுமே அம்பலப்படுத்துகிறது. குறிப்பாக, இத்தகு விவாதங்கள் தன்னாட்சி உரிமைக்கான தமிழ் தேசியக் கோரிக்கையை 13வது திருத்தத்திற்குள் முடக்கி, இந்தியப் புவிசார் அரசியல் நலன்களுக்கு (Indian Geopolitical Interests) முட்டுக்கொடுக்கும் புதுடில்லியின் நிகழ்ச்சி நிரலையே பிரதிபலிக்கின்றன. பேரினவாத அரசு தமிழ் மக்களின் அரசியல் பிரதிநிதித்துவத்தை ஒடுக்குவதற்காகத் தேர்தலை ஒத்திவைக்கும் உத்தியைக் கையாளும் போது, அதற்குப் பலியாகும் தமிழ் தலைமைகள் இல்லாத நாற்காலிக்கு தங்களுக்குள் சண்டையிட்டு ஒட்டுமொத்த இனத்தின் கூட்டுப் பலத்தையும் கேலிக்கூத்தாக்குகின்றனர். இல்லாத நாற்காலிக்குச் சண்டையிடுவதை விடுத்து, மாகாணசபை முறைமையின் கட்டமைப்பு ரீதியான பலவீனங்களை சர்வதேச அரங்கில் அம்பலப்படுத்தி, தன்னாட்சி உரிமையை வென்றெடுப்பதற்கான தத்துவார்த்த வெகுஜனப் போராட்டத்தை நோக்கி நகர்வதே தற்போதைய அவசரத் தேவையாகும்.

இல்லாத ஒரு சபைக்கும், அறிவிக்கப்படாத ஒரு தேர்தலுக்கும் சண்டையிடுவதை விடுத்து, தன்னாட்சி உரிமையை வென்றெடுப்பதற்கான உண்மையான போராட்டத்தை நோக்கி நகர்வோம்.

கி

கிருஸ்ணா அம்பலவாணர்

ஈழத்தமிழன் | திராவிடத் தமிழ்த்தேசிய சிந்தனையாளன்

⚠️ இல்லாத நாற்காலிக்கு அல்ல · தன்னாட்சி உரிமைக்கான போராட்டத்திற்கே முன்னுரிமை