நல்லூர் பெருந்திருவிழாவும் நந்தனார் சரித்திரக் காட்சியும்: பக்திப் போர்வையிலான சமூகப் புரட்சியும் சமத்துவக் கோட்பாடும்
ஈழத்தமிழர்களின் நிலவியல் மற்றும் பண்பாட்டு அடையாளத்தின் உன்னதக் கோட்டையாக விளங்கும் யாழ்ப்பாணம் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நல்லூர் கந்தசுவாமி ஆலயத்தின் வருடாந்தப் பெருந்திருவிழா என்பது வெறும் சடங்குசார் ஆன்மீகக் கூடல் மட்டுமல்ல; அது தமிழ்ச் சமூகக் கட்டமைப்பின் அகம் சார்ந்த விழுமியங்களையும், நாம் கடந்து வந்த வரலாற்றுப் பாதையையும், சமகாலத்திற்குத் தேவையான சமத்துவச் சிந்தனைகளையும் மீள்வாசிப்புச் செய்யும் ஒரு மாபெரும் தத்துவார்த்தக் களமாகும்.
இத்திருவிழாவின் மகோற்சவக் காலங்களில் மிகத் தனித்துவமான, சமூக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு நிகழ்வாக ‘நந்தனார் சரித்திரம்’ ஆலய முன்றலில் கண்முன்னே காட்சிப்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. வர்ணாஸ்ரம சனாதனக் கோட்பாடுகளும், பிறப்பின் அடிப்படையிலான சாதியப் படிநிலைகளும் மனித மாண்பைச் (Human Dignity) சிதைத்து, அடித்தட்டு விளிம்புநிலை மக்களை வழிபாட்டுத் தலங்களுக்குள்ளும் நுழையவிடாமல் முடக்கி வைத்திருந்த நிலப்பிரபுத்துவ இருண்ட காலத்திற்கு எதிரான ஒரு குறியீட்டுப் புரட்சியாகவே நல்லூர் மண்ணில் இக்காட்சி நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது. இறைவன் முன்னிலையில் அனைவரும் சமம், பக்திக்குச் சாதி கிடையாது, மற்றும் இறைவனின் அருளுக்கு எல்லை கிடையாது என்ற ஆன்மீக விழுமியங்களின் போர்வையில், தமிழ்ச் சமூகத்தின் அக ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக நிகழ்த்தப்பட்ட ஒரு வரலாற்றுச் சமூகப் புரட்சியின் கண்ணாடியாகவே இந்நாட்களில் இச்சரித்திரம் நல்லூரில் ஒளிர்கிறது.
நந்தனார் சரித்திரம் என்பது ஒரு பழைய தொன்மக் கதை மட்டுமல்ல; அது ஒடுக்கப்பட்ட விளிம்புநிலை மனிதன் ஒருவன் தனக்கு மறுக்கப்பட்ட மாண்பையும், ஆன்மீகச் சமத்துவத்தையும் நோக்கிய தார்மீகப் போராட்டத்தின் வரலாற்றுப் பதிவாகும். பிறப்பின் அடிப்படையில் மனிதர்களைப் பிரித்துச் சுரண்டிய நிலப்பிரபுத்துவச் சாதிய ஏகபோகங்கள், பக்தி என்ற உன்னதமான தளத்தைக் கூடத் தங்களின் ஆதிக்கக் கருவியாகவே வைத்திருந்தன. அத்தகைய அடக்குமுறையின் உச்சக்கட்டச் சுவர்களை உடைத்தெறிந்து, பக்தி என்பது ஆதிக்க வர்க்கத்தின் பிரத்தியேகச் சொத்தல்ல, அது விளிம்புநிலை மனிதனின் ஆன்ம உரிமை என்பதை நந்தனார் சரித்திரம் சித்தாந்த ரீதியாக நிலைநிறுத்துகிறது. இந்த உன்னதமான சமூகப் புரட்சிக் கோட்பாட்டை, ஈழத்தின் ஆகச்சிறந்த ஆன்மீகப் பண்பாட்டு மையமான நல்லூர் கந்தசுவாமி ஆலயத்தில், பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் திரளும் திருவிழாக் காலத்தில் காட்சிப்படுத்துவது என்பது, தமிழ்ச் சமூகம் தங்களுக்குள் இருக்கும் சாதிய வன்மங்களையும் படிநிலைகளையும் வேரறுக்க வேண்டும் என்பதற்கான மிக அழுத்தமான தத்துவார்த்த அறைகூவலாகும். ஆன்மீகக் தளத்தின் வழியே சமத்துவக் கொள்கையை (Egalitarian Principles) அடித்தட்டு மக்களிடம் கொண்டு சேர்த்த இந்த உத்தி, தமிழர்களின் சமூகப் பரிணாம வரலாற்றில் ஒரு மிக முக்கியமான மைல்கல்லாகும்.
தேசிய விடுதலைக்கான புறப் போராட்டமும், அகச் சமூகச் சீர்திருத்தத்திற்கான தத்துவார்த்தப் போராட்டமும் ஒத்திசைந்து பயணிக்கும் போதே ஒரு தேசிய இனம் முழுமையான இறையாண்மையைப் பெற முடியும். எமது தார்மீக வழிகாட்டி தேசியத் தலைவர் மேதகு பிரபாகரன் அவர்கள் எவ்விதச் சமரசமுமின்றித் தன் நெஞ்சில் சுமந்து களத்தில் கட்டியமைத்த நவீன தமிழீழ நடைமுறை அரசானது (De facto State), சாதியப் படிநிலைகளை வேரறுத்து ஒட்டுமொத்தத் தமிழினத்தையும் சமத்துவப் புள்ளியில் ஒருங்கிணைப்பதையே தனது நிர்வாகக் கட்டமைப்பின் முதன்மைக் கொள்கையாகக் கொண்டிருந்தது. காடுகளிலும் களங்களையும் கடந்து எமது நிலத்தின் விடுதலைக்காகப் போராடிய ஐம்பதினாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட மாவீரர்கள், பிறப்பின் அடிப்படையில் மனிதர்களை ஒடுக்கும் அத்தனை அகப் பகைமைகளையும் வீழ்த்தி, சாதிப் பிரிவினைகளற்ற ஒரு தூய சமத்துவத் தமிழ்ச் சமூகத்தை உருவாக்கவே தங்களின் இன்னுயிர்களை ஈகம் செய்தனர். அந்த வகையில், நல்லூர் பெருந்திருவிழாக் களத்தில் நந்தனார் சரித்திரத்தின் மூலம் பறைசாற்றப்படும் இந்த ‘இறைவன் முன்னிலையில் அனைவரும் சமம்’ என்ற முற்போக்குச் செய்தியும், எமது தேசியத் தலைவரின் சமூக ஒழிப்புக் கனவோடும் மாவீரர்களின் உன்னதமான மானுட சமத்துவ ஈகத்தோடும் ஆழமாக ஒத்திசைகிறது. நிலவியல் மற்றும் பண்பாட்டுப் பாதுகாப்பை மையமாகக் கொண்ட தமிழ்த்தேசிய இறையாண்மை வலுப்பெற வேண்டும் எனில், தமிழ்ச் சமூகத்திற்குள் இருக்கும் சாதியப் பிரிவினைகள் ஒழிக்கப்பட்டு, உள்முக விடுதலை சாத்தியப்பட வேண்டும். இந்த வரலாற்று உண்மையைச் சமகாலத் இளந்தலைமுறையினரின் நனவிலி மனதில் ஒரு நீறுபூத்த நெருப்பாக வளர்த்தெடுப்பதும், விளிம்புநிலை மக்களின் முழுமையான தன்னாதிக்கக் குரலாக இதனை நிலைநிறுத்துவதும் 'எழுகதிர்' வாயிலாக நாம் உலகிற்கு விடுக்கும் தத்துவார்த்தப் பிரகடனமாகும்.
0 Comments